Full text |
ÏL Hoe werd er nu gewerkt ?
Aanvankelijk ging alles schitterend.
Het fonds onder voorzitterschap van graaf Lippens, toenmalige voorzitter
van de Senaat, toog onmiddellijk aan het werk.
Door de Raad van Beheer werden drie raadgevende commissies in het
leven geroepen : één voor propaganda (’t centraliseren en verzamelen van
het nodige geld) ; één voor bibliotheekaangelegenheden en een derde voor
de vraagstukken van stedebouw- en bouwkundige aard. Later kwamen er
nog verschillende technische commissies tot stand, die over bepaalde proble-
men van bouwtechnische aard advies uit te brengen hadden.
Dan rezen de vragen : waar, hoe en door wie zal deze bibliotheek
gebouwd worden ? M.a.w. de drie voorafgaandelijke op te lossen problemen
waren : de keuze van bouwterrein, bouwprogramma en architect.
Wat de keuze van een architect betreft vond elkeen het normaal dat een
prijsvraag zou uitgeschreven worden, om elke architect zijn kans te gunnen.
De beslissing inzake het bouwterrein bleek echter moeilijker.
Voorstellen in deze aangelegenheid verwachtte de Raad van Beheer van
het Fonds vanwege het architectenbureel.
Voorafgaandelijk had men ook in dezen de bibliothecarissen verzocht
hun desiderata voor te leggen, in ’t algemeen echter, zonder dat zij zich over
een of ander bepaald terrein zouden uitspreken.
Het architectencomité is er echter nooit in geslaagd over de keuze van
een terrein eensgezindheid te bèreiken en één bepaald voorstel in die zin te
doen. Daar ligt dan ook de kiem van de herrie en het begin van de lijdens-
geschiedenis van het ontwerp. Dit vraagstuk was des te neteliger, daar men
er op uit was een welgelegen en ruime bouwplaats in een waardig kader te
vinden, die geen al te grote onteigeningen zou vereisen, noch de reeds zo
schaarse open ruimten in de hoofdstad verder zou inkrimpen.
Van een vijftiental bouwterreinen, die op eerste zicht in aanmerking kwa-
waren er practisch twee, welke aan de gestelde eisen schenen te vol-
doen : de Kunstbergwijk en het terrein ingenomen door de serres van de
Kruidtuin.
Daar beide staatseigendommen waren, verzocht het Fonds de regering
(6 Maart 1936) om vergunning over een van die twee terreinen te mogen
beschikken.
Drie maand later sprak de toenmalige regering haar voorkeur uit voor
de Kunstbergwijk. Die beslissing stelde echter voorop, dat vooraf een stede-
bouwkundig plan voor deze wijk zou gemaakt worden. Niet het Fonds, maar
een speciale regeringscommissie werd met dit werk belast. Een ideologische
stedebouwkundige prijsvraag werd uitgeschreven. Van de 49 ingezonden
ontwerpen werden de voorstellen van architect Ghobert (Brussel) en van
architect van Steenbergen (Antwerpen) als de beste beschouwd. Tevens werd
echter uitgemaakt dat het oorspronkelijk programma overladen was.
Aan de hand van de bevindingen, te dezer gelegenheid opgedaan, werd
door dezelfde regeringscommissie een eigen urbamsatieplan voor die stads-
wijk opgemaakt. Dit werk liep aan tot 29 Januari 1938. Toen werd het plots
stopgezet, en op 7 Juli 1938 maakte de regering haar beslissing bekend van
het ontwerp der oprichting van de Bibliotheek in de Kunstbergwijk af te
zien, en het terrein, ingenomen door de serres van de Kruidtuin, ter beschik-
king van het Fonds te stellen. |