Full text |
Een zaak is zeker : te Antwerpen, de stad met het beste openbaar
bibliotheekwezen van het land, werden de schoolbibliotheken opgelost, in
afwachting, dat een nieuw stelsel tot stand kan komen voor de lectuurvoor-
ziening van de jeugd, buiten of liever in samenwerking met de jeugdleeszalen
om, En wij kunnen er aan toevoegen, dat de fondsen, die door onze handen
zijn gegaan ons er van overtuigd hebben, hoe principieel verkeerd het is
geweest de schoolbibliotheek tot een schoolzaak te laten maken ; daargelaten
de kwestie van de zorg voor het boek, de vernieuwing van de werken in
trek enz.
En ten slotte weze gewaarschuwd voor de doorheenhaspeling van de
graden van onderwijs in verband met het schoolbibliotheekvraagstuk. Wat
nuttig kan zijn als materiaal voor het onderwijs behoort daarom niet tot het
kinderboek-domein. Wat als handmateriaal in een middelbaar gesticht aan-
wezig moet zijn, vormt wel de schoolbibliotheek, d.w.z. de verzameling van
boeken, welke in de school aanwezig zijn, maar is daarom niet, wat een
« schoolbibliotheek » is. Is niet wat een « schoollibrary » is ; is niet wat een
« bibliothèque scolaire » is ; is wel wat een « Schulbibliothek » kan worden
enz.
Het is waar, sommige landen hebben in de laatste jaren initiatieven
genomen. Maar... op welke gronden en door wie voorgelicht ? Zijn ook daar
niet aan het werk gegaan de sociale werkers, de opvoedkundigen, de ministe-
riele bureaux in stee van eerst het iicht op te steken bij de vakmensen ? De
kwaal, die bij ons gewoekerd heêft is internationaal, terwijl dan nog moet
vastgesteld worden in welk licht de initiatieven genomen werden. Er is bv.
in Italië de wil aanwezig om voorwaarts te komen in het bibliotheekgebied,
waar in dit land nog oneindig veel te doen is. Het blijkt nochtans, dat, zoals
Morel in Frankrijk in de woestijn sprak, ook Fabietti niet aanhoord werd.
De genereuse geste van één ogenblik redt niets, wel integendeel verknoeit
alles. Ook daarvoor willen wij waarschuwen.
Wat er moet komen is : de training van het voornemen om iets te
b 1 ij v e n doen, niet iets fragmentairs.
Of er is een probleem, of er is er geen. Is er een, dan is het in ons
land het probleem van de openbare bibliotheek in haar geheel, probleem, dat
al de rest omvangt, in de eerste plaats de lectuurvoorziening voor de jeugd.
Zonder globale oplossing geen oplossing voor de jeugd.
Dus : bouwen van onder uit, wat niet zeggen wil, bouwen bij de jeugd
in de eerste plaats. Het is misschien niet prettig om dat te moeten hooren.
Maar de feiten zijn zo en trouwens, heel de geschiedenis van het openbaar-
bibliotheekwezen zegt ons dat dit de voorgeschreven weg is. De voorziening
van de jeugd is nergens voortgekomen uit de volksbibliotheek. Waarom dan
hier ?
G. S.
55 |