Full text |
De Vlaamsche Volksboeken
door VICTOR DE MEIJERE
(Vervolg en slot)
Of de sympathie die het oude Nederlandsche volksgoed in Duitschland
bij de geleerden genoot, onmiddellijk in Noord- en Zuid-Neder land gevolgd
werd, is erg te betwijfelen — voor het geleerde Noorden vooral. In
Vlaanderen, ja, was de sympathie schier algemeen, althans in het midden
der geleerden, die zich, van 1837 af, rond J. F. WILLEMS en zijn tijdschrift
«Belgisch Museum voor de Nederduitsche Tael-
en Letterkunde » hadden geschaard — een pléiade van werkers
waarvan de waarde nog niet; genoegzaam erkend is geworden (in meer dan
één opzicht kunnen zij vergeleken worden met de volgelingen van de
gebroeders Grimm in Duitschland en zij staan torenhoog boven de geslach-
ten van schrijvers en dichters die hen opvolgden). Zij bogen zich met liefde
over de laagste klassen Van ons volk, stelden belang in dé volkstaal en in
alle uitingen van het volksleven, wat geenszins het geval was over den
Moerdijk. Daarvan getuigt HOFFMANN VON FALLERSLEBEN in zijn
«Horae Belgicae» (pars octavo), waar hij verhaalt hoe weinig de
professors in Hollandsche Literatuur voor de oud-Nederlandsche poëzie
voelden. Bij BILDERDIJK en andere geleerden kon hij niet eens belang-
stelling voor de oude Nederlandsche volksliteratuur verwekken. Hij
vertelt hoe hij eens te Leiden in een voornaam gezelschap het schoone lied
«Het waren twee koningskinderen», zong en op alge-
meen gelach werd onthaald. Wij mogen dan ook Mr. VAN DEN BERGH
des te meer erkentelijk zijn om zijn sympathie voor de Nederlandsche volks-
literatuur. Zijn boek bracht een beschrijving van 28 der bijzonderste en meest
verspreide volksboeken, waaronder : Thijl Ulenspiegel, Doctor
Faustus, Fortunatus Borze, Reynaert de Vos, Den
Joodschen Wandelaar, Genoveva, Jan van Parijs,
De Ridder met de Zwaan, De vier Heemskinderen,
Valentijn en Ourson, M a 1 e g ij s, è. a.
Na Mr. L. Ph. C. VAN DEN BERGH, is het Dr G. D. J. SCHOTEL
geweest, die, in 1873-1874, dus bijna veertig jaren later, opnieuw de aandacht
op de volksliteratuur heeft gevestigd. Zijn werk in twee deelen is echter
een slaafsche navolging geworden van de studie van den Franschman
CHARLES NISARD : Histoire des Livres Populaires ou
de la Littérature de Colportage » (Paris 1854).« Voor
zoover wij weten, zegt SCHOTEL, in zijn voorwoord, is het werk van
Nisard zijn geboorte verschuldigd aan ’t genie van Napoleon I, (’), die
( 1 ) Zoo !
41
De Bibliotheekgids, XII 3 |