Full text |
geleid zouden kunnen worden door de dragers van de diverse graad-diploma’s.
Er is enkel het gebied van de - Stadsbibliotheek-Openbare Bibliotheek
dat een betwisting kan doen rijzen, die ook wij hebben gezien, want bij
nadere studie zal blijken, dat wij zelfs de hoger gelegen organismen dan de
Openbare Bibliotheek in de grote stad (Agglomeratie-bibliotheek en Natio-
nale Reserve) als eventueel vallende onder de « wetenschappelijke » bevoegd-
heid hebben aangeteekend, terwijl wij de Stadsbibliotheek tot den weten-
schappelijken sector hebben verklaard, en-even maar de S. B. tot « onzen »
derden graad hebben gerekend (toevallig zouden wij zeggen), daar waar
de Stadsbibliotheek in één complex verenigd is met de Openbare Leeszaal
(al of niet in éénzelfde lokaal).
Dat is van onzentwege geen toe-eigening, dat is enkel een uiting van
werkelijkheidszin. En nu is Van Hove’s artikel ons zo welkom, omdat er
uit blijkt, hoezeer de Stadsbibliotheek de instelling is, waar de gebieden van
boven en onder, of beter 'gezien, van weerszijden elkaar raken.
Wij graan nu nog een stapje verder en zeggen, dat de verdediging van
het beroep werkelijk een eerste zorg bij ons is, meer nog, dat wij ijveren
voor de instelling van een nieuw beroep-met-waarborgen, zoowel naar
beroepskant, als naar de culturele zijde, wat in de derde regionen meesten-
deels moet uitlopen, op universitaire vorming. Met dien verstande dan, dat
door de onderscheiden instanties, én wederzijds, de realiteit der dingen
wordt ingezien.
Deze werkelijkheid wordt gevormd door een dubbel inzicht : Ie het
karakter van ons kleine land is zo, dat wij een stel groöte gemeenten tellen,
die, behoudens vier, vijf uitzonderingen, niet raken aan de grens, welke
elders voor de grootstad wordt gesteld ; daaruit vloeit voort, dat het aan-
gewezen bibliotheek-type op de culturele baan, voor deze administratieve
eenheden is : de Openbare Leeszaal, met wat er rond staat ; et} met datgene
waartegen zij kan en zal aanleunen. In de grotere gemeenten staat het feit,
dat de O.B. sfeer óf de volle aandacht trekt, of zou moeten trekken, -vermits
het «historisch bezit» door de-band opgeslorpt is door «wetenschappelijke
instellingen » (Gent, Brussel) ; 2e wat in de gemeenten van enige grootte
aan « Stadsbibliotheken » aanwezig is, heeft er alle belang bij gedoubleerd
té worden door een Openbare Leeszaal, om zijn man en zijn personeel (zo
het er is !), in het publiek enig prestige te verlenen en aldus een menswaar-
dig bestaan te verzekeren. 'Want de werkelijkheid- is, dat de man-in-de-
straat maar al te veel overhelt naar een sinecure-opvatting, terwijl ander-
zijds moet toegegeven worden, dat het werkelijk historisch bezit veelal
beschreven is en gekend (op de te verhelpen uitzonderingen na !). Wij slui-
ten het oog ook niet voor die andere werkelijkheid, dat België nog pas twee
historische fondsen verloren heeft !
Hier willen wij nu de dubbelzinnigheid weren : Het voorgaande bete-
kent niet, dat de « Openbare Bibliotheek » zich wil installeren in de «Stads-
bibliotheek ». Het voorgaande zegt enkel dit : zijn Stadsbibliotheek en Open-
26 |