Full text |
ook de gedachte moet post vatten, dat een
bibliotheek zich te outilleeren heeft met na-
slagwerk voor den Ieider-zelf. Dit is een
goede gedegenheid om er een begin mee te
maken. - G. S.
H. Kluit en S. Lobo: De kieine vuurtoren.
Jeugdboekengids. Supplement 1928. Den
Haag, M. Dijkhoffz, Boekhandel.We
kunnen dit supplement (en ook het eerste
stuk) niet beter recenseeren dan met een
aanhaling uit het woord vooraf: «In dit sup-
plement namen we in de eerste plaats de
goede boeken! voor de jeugd op, verschenen
najaar 1927 en gedurende 1928. Enkele boe-
ken uit vorige jaren, niet in de eerste gids
vermeld, kregen ook een plaats, ofschoon
dit slechts bij uitzondering geschiedde. Nooit
was het onze bedoeling- alleen de allerbeste
boeken op te nemen. Altijd zal er wel mee-
ningsverschil bijven over de beantwoording
der vraag. «Welke jeugdboeken zijn de bes-
te?» De meeningen der volwassenen echter,
hoe onderling verschillend ook. zijn, verge-
leken met die der jeugd, veelal -rerk af-
wijkend. Recensenten die van boven af oor"
deelen, zijn hieraan mede schuldig. Op-
voedkundige, zedelijke en kunstzinnige
motieven moeten gelden, getoetst aan de
uitkomsten der praldische psychologie.
De allerbeste kinderboeken, gesteld met
zekerheid ware vast te stellen welke daar-
toe behooren, zijn niet voor elk kind de
beste. Aanleg en omstandigheden moeten
de keuze mee bepalen. Daarom gaven we
een ruime keuze. Van de middelmatige na-
rrten we echter zpoveel mogelijk die boeken
op, die zjch door originaliteit, stiji, boeiende
verteltrant, aardig gegeven e.d. van de
groofe massa onderscheiden. Ook nu weer
trachtten we door korte annotaties de keu-
ze gemakkelijker te maken.»
Dit supplement hoeft geen verdere aan-
beveling. Het is uitstekend werk, verricht
door onderlegde vakmenschen. Voor diege-
nen die «De kleine Vuurtoren» op onsse-
kreïariaat kochten is ook het supplement
verkrijgbaar tegen kostprijs: fr. 1,50.
_ Jeugrfboekenlijst. ij|pp§| in de «Vlaamsche
Gids» van Februari j.l. heeft de heer Van
Tichelen voor de samenstellers van de lijst
van jeugdboeken de volgende guillotine,
knipklaar gereedgesteld j
«Na de tijdschriften de boeken - • en, om
deze vooruit te loopen, even een woord
over de Lijst van Jeugdboeken, bezorgd
door Ger. Schmöok en V. Van den Berghe
(«De Sikkel», Antwerpen). Onder jeugd
verstaan de samenste’.èrs alle jonge men-
schenwan 6 tot... 18 ...jaar, en onder jeugd-
boeken... à! wat hunzelf aan druksels 3- of
juister, namen daarvan, — onder handen
viel, van prentenboeken en typische kin-
derlektuur... tot technische vakstudieboeken
en woordenboeken voor volwassenen toe,
onaangezien de mogelijkheid dat een aantal
werken in ’t geheel géén waarde hebben of
?-'tvast voor de jeugd onbruikbaar zipi. De-
ze iijst wil de bibliotheken ten dienste blij-
ken. De bibliothekarissen zullen er zeer in-
teressante referentie- en studiewerken in
aangegeven vinden, maar zoo ze er aan
denken, typische kinder- en jeugdboekerijen
in té richten, dan zal deze lijst, treffend he-
terogeen en niet eklektisch als ze is, hun
alvast niet tot gids of leider kunnen dienen».
De dikgesmeerde veeg uit de pan die de
heer Van Tichelen per sé toedienen wil,
moet denkelijk uitgedeeld worden omdat
hier enkele regels lof en kritiek gedrukt
hebben gestaan over het werk van V. T.
zelf. De wonderbare veeglust (het is een
lastig ding, als men die eens te pakken
heeft) deed als bij tooverslag de' voorrede
over het hoofd zien, en wat er in staat ;
de praktijk hier en elders, de nooden van
onze bibliothekarissen, en het ware pro-
bleem van de jeuglektuur tot 18 jaar'
Er wordt gelachen (als men het lachen
noemen kan) j om de bezorgdheid om de lek-
tuurvoorziening uit te breiden tot 18 jaar.
Ten eerste is dat een opvatting, die ook
anderen na aan het harte ligt. Ten tweede
bewijzen de feiten (waaróver wel eens
meer) dat de samenstellers het nog zoo
slecht niet voor hadden. Van de jonge
menscheri van 17 en 18 jaar worden geen
kinderen gemaakt (zje voorrede!), maar
zij werden in hef groote-menschen-domein
ingeleid (waar zij anders een ietsje te veel
vrijgezelachtig ombommelen) en in de plaats
van het minder-geschikte wordt het beter-
geschikte (en niet alleen bij name geken-
de!) overgereikt, zelfs dan als het een rijpe
kleur heeft. Is dat zoo dom?
Opmerkelijk is nu wel, dat juist de ge-
wraakte leeftijden, naar ons oordeel (en dat
van anderen) het .sterkst staan. Omdat
in dat gebied zoo weinig gegrasduind is
mochten zij. die er den lust toe hadden,
zich die vrijheid toch wel veroorloven ze-
ker?
Met een beetje goeden wil zal er van het
werk van S. en V.d.B., nog wel een snip-
pertje over blijven, zelfs al zijn de samen-
stellers niet eklektisch aangelegd en al
wenschen zij maar terrein te effenen voor
later, grondiger werk; (Zie de voorrede!)
Wat dom! Zich overtuigd te houden dat
inleidingen hun nut hebben. Er is> toch geen
mensch die ze leest of als diapason wil er-
kennen! G-3,
36 |