Full text |
nochtans gewag maakt (p. 21.) Niet
minder verwondert het dat denaam van
Chopin niets eens in de biographie noch
in de tamelijk uitvoerige notas vermeld
is. De commentator hoorde toch te
weten dat de Balladen van M. die van
Chopin inspireerden ; zoo ten minste
vertrouwde Chopin zelf aan Schumann
toen hij hem ontmoette te Leipzig. De
Ie Ballade van Chopin is geïnspireerd
door Conrad Wallenrod, de 2e door
Het meer van Willis (in de Bloemlezing
onder den titel Letsivicz?), de 3e door
de Undine (waarvan ik geen spoor vind
in de Bloemlezing). Ook onder de
zeventien Poolsche liederen gecompo-
neerd door Chopin tusschen 1824 en
1844 zijn er enkele op woorden van
Miçkiewicz. Er ware heel wat te zeggen
geweest over de betrekkingen tusschen
Mickiewicz en Chopin en zelfs met
F. Liszt, die alle drie in dezelfde jaren
te Parijs verbleven, en door den aard
van hun kunst zoo verwant waren. De
namen van de twee toondichters heb ik
te vergeefs gezocht. A. H. C.
AUGUSTE GENIN : LEGENDES
ET RECITS DU MEXIQUE AN-
CIEN. Paris, Crès & C°.
De titel past niet geheel op het werk.
Gelijk de schrijver het zelf laat opmerken
heeft zijn boek geen archeologiese of
historiese waarde. Hij biedt hier dus
geen oorspronkelike legenden of histo-
riese verhalen aan, die hij zelf berijmd
zou hebben. Maar meegesleept door
zijn wetenschap van een van de meest
grootse en terzelfdertijd meest geheim-
zinnige beschavingen van de mensheid
roept hij zijn beelden op met een grote
en dikwijls overtuigende geestdrift. Het
zicht van de indrukwekkendê ruïnen
van Maya en verwante beschavingen
bracht hem aan het dromen. Over een
destijds met buitengewoon scheppend
vermogen begaafd volk zien wij de
góden en de grote historiese figuren
zich weer verheffen en wij wonen ten
slotte zijn verplettering bij onder de
wrede Spaanse verovering.
Als we een opmerking mochten maken
zou het zijn dat hier en daar de origi-
naliteit van de vorm die van het onder-
werp niet heel en al evenaart. Meer-
maals wordt het eerlike elan al te zeer
door konventies gebroken.
De uitgever kondigt van dezelfde
schrijver een geschiedenis van Mexico
aan, die we zeker met nieuwsgierigheid
en sympathie verwachten en ook met
de hoop, dat ze de tamelik verouderde
geschiedenis van W. H. Prescott voor-
delig zal vervangen. C. H.
ROBBERS. H. : LITTERAIRE
SMAAK. Amsterdam, Uitg. Mij
Elsevier.
Dit boekje over litterairen smaak, ver-
klaart de schrijver, heeft niet de minste
pretentie. Ik schreef het, evenals „De
Nederl. Litteratuur na 1880“, zoo een-
voudig mogelijk. Ik geloof dat het voor
ieder, of bijna ieder, begrijpelijk is.
Moge het velen een vriend worden!
Mogen vooral de duizenden lezers van
dat vorige Elsevier’s Algemeene Biblio-
theekboekje ook dit niet ongelezen
laten. Zij hooren een beetje bij elkaar,
deze beide boekjes van mij.“
De beschouwingen van Herman Rob-
bers verdienen ook volle aandacht.
Zeer nuttig zijn de wenken bij het lezen
en bij het vormen van een boekverza-
meling. '
Een boekje waarmee de bibliotheka-
rissen vruchtbaar werk kunnen verrich-
ten! L. B.
THIRY, A. : IN „’T HOVEKEN
VAN OLIVETEN" EN VII AN-
DERE VERHALEN VAN SIM-
PELE MENSCHEN. Amsterdam,
Mij voor Goede en Goedkoope Lectuur.
Onlangs mochten wij, naar aanleiding
van „De Droomer" al het goede getui-
gen van den jong-Vlaamschen auteur
A. Thiry.
Het bundelken vertellingen, dat nu in
de VI. Bibl. werd opgenomen, verdient
even warm te worden aanbevolen. De
vertellingen, die in Hollandsche tijd-
schriften verschenen, herinneren aan de
keurige verhalen van Eug. de Molder
maar blijven zuiver Brabantsch van toon
en atmosfeer. Meer om meer onder-
139 |