Full text |
Neen, in het geheel niet. Het leenrecht is overigens iets waar ik ab-
soluut tegen ben. Het leenrecht bestaat maar in een paar landen. In mijn
geest is het leenrecht verbonden met het probleem van het beperkte taalge-
bied. Men zou dat kunnen begrijpen in de skandinavische landen en in Ne-
derland. Maar ook in Engeland en in Duitsland is er een groot debat aan de
gang, wat ik helemaal fout vind. Het is toch fout van de auteurs te denken
dat ze, als een boek 50 maal uigeleend wordt, 49 exemplaren niet verkopen.
Het is bewezen dat die gedachte helemaal onjuist is. Het zijn dezelfde men-
sen die naar bibliotheken gaan en die boeken kopen. Kijk naar een kaart
van de wereld: waar geen bibliotheken zijn, zijn geen boekhandels ; als er
boekhandels zijn, zijn er ook bibliotheken. Dat is een wederzijdse
bevruchting. De boekhandelaars hebben dat begrepen, die zijn ook goed
georganiseerd. Maar ouderwets. De boekhandel is er getuige van dat er meer
boeken verkocht worden buiten de boekhandel en past zich niet genoeg aan.
Maar de boekhandel heeft nu begrepen dat ze er belang bij heeft dat er
bibliotheken zijn. En als de boekhandel het begrepen heeft, moeten de
auteurs het ook begrijpen.
Zou ik ervan overtuigd zijn dat het bruikleen van boeken schade
berokkent aan de auteur als de geestelijke eigenaar, dan zou ik een groot
voorstander zijn van het leenrecht. Maar ik ben van het tegenovergestelde
overtuigd, namelijk dat wij de auteurs helpen. Door het uitlenen van boeken
helpen wij de auteurs hun boeken te verkopen. In Amerika, met een
liberaal-kapitalistisch stelsel, hebben de uitgevers erkend dat meer dan vijf-
tig procent van de boeken die in Amerika worden verkocht, met openbaar
geld worden gekocht. Dat zijn niet alleen de bibliotheken, daar zijn ook
scholen bij enzovoort. Maar vindt u dat niet ongelooflijk? Meer dan vijftig
procent van de boeken worden gekocht met openbaar geld, niet met privé
geld. In Amerika! Wat moet het dan in minder liberale landen zijn!
De jubileum-vergadering van de IFLA, mijnheer Liebaers, is op komst.
Zij zal hier in Brussel gehouden worden. Wat wenst u de IFLA toe bij deze
feestelijke gebeurtenis?
Ik hoop dat het nieuwe statuut en de nieuwe struktuur een goed
werkinstrument zullen blijken. De ontwikkeling moet in de richting gaan
van een aantal professionele programma’s zoals de UBC er een is. Wij
moeten naast UBC nog twee of drie soortgelijke programma s hebben,
waarbij dan een werkelijke band geschapen wordt tussen de verschillende
bibliotheektypen binnen de federatie. Wij hébben naast UBC nog een
programma, dat niet zover ontwikkeld is als deze. Dat is het internationale
bruikleen. Het is niet voldoende de bibliografische informatie goed op te
bouwen en te verspreiden : men moet ook de literatuur zelf gemakkelijker
Bibliotheekgids — Jg. 53 — Nr. 4 — 1977 / 179 |