Full text |
van het reeds zoo dikwerf besproken en bediscussieerde woord hier nogmaals een ver-
smalling ondergaat, afgemeten naar de bizondere eisen, waaraan zij moet voldoen.
Deze beredeneringsweg zal de Zentralstelle van Leipzig ook wel gevolgd hebben, al-
vorens het op t getouw gezette werk de omvattende naam van «eine Volksbibhogra-
phie» te geven.
jH §}g 5K
Wij zijn reeds tamelik ver met onze uiteenzetting opgeschoten, en naderen nu
een zeer gewichtig punt, dat wij zouden kunnen noemen het gewichtig ogenblik van
de doop. Het is wel zeer zeker, dat de stijve benamingen waarover alreeds sprake,
als «geschiedenis», «aardrijkskunde», enz. die ons fondsafdelingen plechtig openden,
van hun troon vervallen zijn verklaard. Maar evenals de overgang van het koningdom
naar de republiek geenszins het hoogste staatsambt (zij het dan in gewijzigde vorm)
afschaft, zo zal ook hier in de vervanging moeten voorzien worden.
Op zoek dus naar rubriekshoofden !' y . V. ' ....
De zaak is niet zo hopeloos als gedacht zou worden, want lang reeds voor de
hier behandelde gezichtspunten doorbraken, was er om het rubriekshoofd reeds een
strijd naar de geest geleverd, met het doel het publiek meer vertrouwen te doen schen-
hen in de elasticiteit van de afdelingen. Langs het rubriekshoofd om had men alreeds
getracht (en tracht men nog) de lezer te verschalken en te vermurwen. Een onvol-
doende verbetering, gewis, maar ’t was iets, en zij duidt er op, hoe zeer ALLE biblio-
theekpractici het gevoel hadden, dat er iets misliep, en dàt er iets komen moest. Want
hier moet gemeld worden, dat van West tot Oost, in ons wereldje gezocht werd naar
treffende ( soms leuke) benamingen, waarbij de nationale aard een eerste viool speelde.
De eisen, welke aan dergehke doopnaam gesteld kunnen worden, moeten hier
niet meer opgesomd worden. De rubrieksnaam is het ding «dat het doen moet» bij
de lezer (zeker in ons geval). Er zit bijgevolg niets ongekends aan deze naamgeverij,
maar het denomineren blijft toch van onschatbaar belang. Een droge schoolmeester kan
hier veel kwaad aanrichten en een sappige pater veel goeds. Wanneer in het besproken
«systeem» de onderbrenging van een werk reeds zelf het geven van een toonaard voor
dat werk meebrengt, omdat men aldus het werk nolens volens geïnterpreteerd heeft naar
de opgezette scala, dan is het wel duidelik, dat de samenvattende titel voor vele van
deze arme her en der geleide schaapkens, van zeer groote waarde blijft. Dat woord,
of die uitdrukking moet er een al-omvattend zijn (of althans een maximaal), hét moet
een wereld suggereren, die de lezer nabij ligt, en ons, als samenstellers bevredigt. ( )
Ik kan mij levendig voorstellen, dat een handelsfirma ook wel eens een half uurtje
onder stoom staat om een passende naam te vinden voor éen nieuw product . oe
de kopers reageren zullen vormt dan de hoofdzaak. Het is een virtuosentoer, die maar met
succes kan uitgevoerd worden, door hem, die zijn hart te luisteren heeft ge eg op
het trillende lijf van het publiek. Er zit een gevoelselement in; subjectivermg m de
(1) Men zou hier kunnen opwerpen, dat deze lijsten toch geen catalogi zijn.
Zij worden tochr door de Vereniging opgesteld ,en kunnen derhalve niet aangepast
zijn aan de boeknummers van alle bibliotheken. Dat is heel waar. Maar het ligt in e
bedoeling deze lijsten -(en lijstjes) tegen lage prijzen ook het publiek ter an e
stellen. Dan ontbreken de boekmerken (plaatsingsnummers) wel, maar dat is • e
slotte bijzaak Ofwel zoekt de lezers zelf het nummer in de Lijst-catalogus op, o e
neemt hij de bibliothecaris bij de mouw, ofwel vult de bibliotheek deze- cijfers m (in
uitzonderingsgevallen). |