Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Dat doet my plezier, Kano.</p>
<p>Ik wiste wel dat gy een goed helle hadt. Sonityds zyi gy-waL haestig, zelfs tegen uwe makkers, en daeroin zyn er misschien eenige die wat koele vallen ten uwen opzigte; maer in den grond zy zyn u genegen. Ten anderen, wy moeten malkander genegen zyn, en 't is ons meeste belang, dat Wy arte samen spannen als er kwestie is van by te halen, en hier in vriendschap leven als wy het bygehaeld hebben. Er i's geen andere troost voor ons in de wereld.</p>
<p>Dat is geheel wel gezeid, Karlo; maer... Toe, laet ons naer Rooze's gaen ; myne kele brandt al.</p>
<p>Pier deed zynen bUzeron boven zyne veste aen, klopte zyne pyp uit, en ging meé.. Als zy in de herberge kwamen, nog allyd open gehouden door de zelfde Rooze, en vonden zy niemand buiten de bazinne, die aerdappels zat te schellen in eenen hoek. Daer, zeide zy, ik peisde waerachtig dat wy van den avond niumand en gingen krygen; maer komen er niet vele, het zyn ten minsten goè die komen. Waerlyk onze gasten moeten al met platte beurzen liggen, anders zy zouden zoo sober niet leven. Ja, Rooze, zei Karlo, begint gy maer met eenen stoop, 't is ik die traktere, en myne beurze ten minsten is nog niet geheel plat. De bazinne deed het geen twee mael zegger': Binst dat hare twee gasten elk eenen 'stoel namen, en bv 't vier gingen zitten om te ontsteken en zich te warmen, ging zy naer de tonne, en tapte in een van die aerdene stoopen welke men nu te lande nog somtyds gebruikt. Er wierd geschonken, en dat redelyk dapper; in korte stonden was de stoop uit, een andere wierd gevraegd. Pier was magtig in den drank, en Karlo wiste waerom hy hem gedurig ingoot. Als zy daer nog eenige oogenblikken zitten klappen hadden van onverschillige zaken, kwam er een van hunne makkers binnen, dezelfde die gezonden was van Baekeland om hulpe te bieden aen Karlo. – Nè! zei de nieuw ingekomene, wat geluk van hier zulk goed volk te vinden? Ik zat daerte treuren by mynen heerd, met eenige stuivers die d'ansten in mynen zak, en ik zegde : Liever geen geld dan maer zoo vele, 'k gaen het verdrinken. Mag ik me è doen met ulieden?. De naeste stoop zal komen op myne rekening. Waerom niet? zet u, Seven, dry menschen weten meer te vertellen dan twee. Gy komt t'huis van eene reize, Karlo, 't is te zien aen uwe Meeding. Al welke kanten hebt gy 't genomen van dezen keer? -- Al 't Ypersche, Seven. Het zyn go è boeren aldaer, die Meê deelen van hunne tafel. Welk nieuws in die streke? Komen de soldaetjes van Yper luwst om onze huizen te zien branden? – • – Soldaetjes van Yper, parblett! zei Pier die begon wat door de neuze te zyn. Ik en vlugte er niet meer vooren; wy hebben, achter hun bezoek, eenen nacht of tiene onder den blooten hemel moeten blyven, in afwachting dat wy nieuwe huizen hadden, en ik ligge liever in myn</p>
<p>HET TEERLINGSPEL.</p>
</text>
|