Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>– Vervloedig, zei hy, als hy er was, gy zyt menschen om gaen; ik was zoo blyde van iemand te zien om wat gezelschap te hebben, en als, gy niet vertraegt, 'k en zou wel niet meer achter kunnen. Hadt gy een glas min gedronken, gy zoudt wel rapper gaen, zei Colette zonder ommekyken. Bah ja, antwoordde de gezel, de fraeiste menschen dolen somtyds, en het beste peerd stronkelt ook wel altemets; dat zyn zoo ongelukken die overkomen zonder weten; och ja, men is vast onvoorziens. José peisde dat zyn toch juiste geene redens van eenen mensch die dronke is. Hy gebaerde van niet, en ging altyd voort; zyne zuster ging langst hem; zy waren nog rond de twintig minuten van de eerste huizen der stad. Vriend, zei de dronkaerd, dat gy my toch uwen stok leendet; ik heb hem meer noodig dan gy, en zonder hem en kan ik u niet meer volgen. José begon inderdaed te pelzen dat de man geen kwa'è inzigten en had : maer Colette beefde, en hield zich altyd voorts gesloten aen zyne zyde. Met eenig opletten, had men toch moeten bemerken (lat de valsche dronkaerd, van tyd tot tyd, over José keek naer de ooringen en het goude werk zyner zuster; hy was ten minsten wel een hoofd langer dan hy; en waggelde hy somtyds op zyne lange bèenen, het schilde • nooit zoo vele dat hy (le steen miste of ergens tegen stootte. José, zonder achterdenken. gaf zynen stok, een redelyken zwaren mispelaere, zeggende dat hy wat te kort zou zyn. Zyne reisgezel aenveerdde hem, draeide het snoer dat er aen was scltoone rond zyne vuist en ging nog eenige stappen verre. Al met eenen keer, en binst dat er José minst op peist, krygt hy eenen fellen stokslag in den nekke, en hy wordt in den grond gesmeten en in den dyk gerold. Colette verschiet huu. bykans dood, zy schreeuwt moord! maer zonder nog verder naer haren broeder te kyken, loopt zy te stedewaerts op. In een, twee, dry was zy achterhaeld door den baenstrooper, in den grond geduwen, hare ooringen geweldiglyk uit hare ooren gesnokt, zoodanig dat het vel scheurde en dat het bloed er uitliep, hare keten wierd van haren hals getrokken, hare zakken doorsnuisterd, met een woord, zy wierd geheel geplunderd. Toen de gewezene dronkaerd alles had wat hy verlangde, het eerste dat hy deed was op zyne stappen wederkeeren en nog vele snélder dan hy gekomen was; hy liep eerder dan hy ging, en sloeg in, al de bosschen die tusschen Gits en Rousselaere liggen. José was opgestaen uit den dyk, aen tyds om den dief te zien wegvlugten, verschrikt genoeg, maer toch' niet gevaerlyk gewond : hy was vry geschoten met eenige kneuzingen aen zyn hoofd en wat blauwe plekken op zyn lyf. Zyne zuster was erger gesteld : het bloed leekte langst haren hals en zy was onder de mishandelingen in onmagt gevallen. Als zy tot haer zelve kwam, keerden beide weder naer de stad. Gy kunt denken welken indruk dat gedaen heeft op de bevolking, die van den noene gaen kyken is naer de plaetse waer dat gebeurde, en waer de persoon, die my (lat vertelde, zelve eenige bloedplekken gezien heeft.</p>
<p>DE KWADE NAENDAG.</p>
</text>
|