Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>bed ik, en heb liever eenen piot of zes dood te schieten, dan een nieuw huis te maken, en gy Karlo? Bah! te zeggen, in myn jaren, en is er niet vele meer te pelzen op vechten; moer ik doen niet u, Pier; 'k zou liever alles uitzien dan vlugten voor eenen hoop benouwderiks. "r en zyn toch niet anders. Wy zyn duizend mannen sterk, hernam Pier; hadde men mynen raed gevolgd ! moer... gy weet wel... men is hier niemand, ten zy als 't geld doet. Nog altyd (hiervan, zei Karlo; tut, tut, tut, jongen, steek die gedachten uit uw hoofd; gy pynigt it Zelven met een hoop inbeeldingen waervan er niet is. Toe, geef de vyve! Karlo, gy zyt een brave vent! zei Pier al de hand van den spreker in de zyne drukkende; moer —en hy klopte op zyn voorhoofd er is niets aen te doen. Schenk, schenk ! Rooze, riep hallo; vroeg of late dat zal wel vergeten zyn. Ja maer de stoop welken Seven doen komen had, was ook uitgeraekt, en zy stonden zonder drank. Pier was verre genoeg gesteld, en Karl() wiste nog niet hoe hem aen 't spel gekregen. Op wiens rekeninge? vroeg Rooze, al den stoop ommekeerende om te toogen dat hy uit was. De dry roovers bekeeken malkander. Pier, zei Karlo, een partytje van honderd met de teerlingen om te zien wie 't laetste gelage bétaelt. Dry of geen, antwoordde hy. Aenveerd'! En die er twee van dry wint, is vry van alle gelage. Ik wil wel... En nog twee kroonstukken op den kop als gy goeste hebt. Waerom niet? Loet moer komen, Rooze! Eene tafel \viert] zoo seffens by getrokken, en men bereidde zich om aen liet spel te gaen. Binst dat Pier twee stoelen plaetste en de teerlingen uit het doosken haelde, geboerde Karlo van te moeten buitengaen : hy nam zyne toetste voorzorgen, deed de knoppen van zyneri buzeron open, en stak de pistole zoodanig in zyne borst dat hy maer grypen en moest om ze vast te hebben. Alles geschikt zynde, ging hy binnen. Pier zat al by de tafel met de teerlingen in zyn hand ; Karl() ging zich regt over hem zetten; een roetene keerse blikte nevens hun, op den kant van het tafelken. Regtveerdig te zyn ! zei Karlo: met dat het voor twee kroonstukken en eenige stoopen bier is, vvY moeten er niet mede lachen; trouwens, er is menige maend in het jaer dat wy zoo vele niet en winnen. Gy aenziet my zeker niet als een zeurzak, antwoordde Pier? Dat niet, dat niet !'t en is maer om iets te zeggen eer wy beginnen. Ten anderen, wy hebben Seven daer voor getuige.</p>
<p>Het spel begon. De teerlingen wierden gegooid en hergooid door de twee kampers; de getallen opgeteld met een kalkje op eene zwarte</p>
<p>HET TEERUNGSPEI</p>
</text>
|