Full text |
liefje van Kaar patroon, Anton. In haar
rijk interieur beloeren haar eenzaamheid en
verveling. Afwisseling brengt een jong mu-
sicus, André Poelaert. Zij gaat dan met An-
ton op vakantiereis. Op de. terugreis komt
de auto in botsing met een autobus en Anton
haar vriend, wordt stervend weggedragen.
Het Antwerpsch leven weerspiegelt in dit
boek. Straat en interieur, Beurs en kantoor,
kroeg en restaurant, stad en dorp in de om-
geving geven aan het alledaagsche leven van
eenige inenschen, een eigen decor, het eenig
decor van de havenstad aan de Schelde.
Het werk van Smits kan door velen gele-
zen worden. Ik'ben verheugd voor het werk
van mijn jongeren stadgenoot belangstelling
te mogen verzoeken. Een boeiend boek, een
levendig geschreven boek.
Stubbe, C. SS. R., A.: Permeke, 187 blz.,
32 buitentekst platen, Leuven, Davids-
fonds, 1931.
DT Stubbe gevoelt een groote liefde voor
het werk van Permeke en ook, dit blijkt
voortdurend uit zijn studie, voor. Permeke
zelf als schilder en als mensch. Deze «streng
gecontroleerde overtuiging» ziet hij bevestigd
door buitenlandsche 'critici. Nu wenscht hij
Permeke ook door het «volk» te doen kennen
en waardeeren.
. Zijn boek werd één lofzang. Zóó dat hij
er toe kómt Permeke te stellen boven alle
schilders van ’t verleden, het heden en de
toekomst. Daarvoor werd hij op de vingers
getikt in de kritiek over de eerste uitgave
van zijn werk, in «De Kunst der Nederlan-
den» Nov. 1930. J.M. (Muls) loopt niet zóó
hoog op met het werk van Permeke. Hij ver-
wijt Dr Stubbe zijn woordenvloed en over-
dreven ophemeling : « Het blijft een mooie
daad van Dr Stubbe om Permeke voor het
groot publiek toegankelijk te willen maken.
Met een meer nuchtere gakelijke schilder-
kunstig-plastische en zuiver kunsthistorische
kritiek zou hij daar beter in geslaagd zijn».
Toch mag dit boek in geen enkele Vlaam-
sche Openbare Bibliotheek ontbreken. Deze
nieuwe uitgave, in de reeks « Keurboeken »
van het Davidsfonds werd vermeerderd met
tarijke kunstgeschiedkundige en aesthetische
kantteekeningen.
Tichelen, Hendrik van : Poëzie voor Kinde-
deren. Bloemlezing voor den Kindertuin
en de vier graden der lagere school, 3®
veel vermeerderde druk, 323 blz. Antwer-
pen, Ruquoy, 1931. fr. 25,--
340 vogeltjes van diverse pluimage heeft
van Tichelen, de zoo pas om zijn 25-jarig
schrijvers jubileum gevierde konservator van
het Schoolmuzeum, hier bijelkaargebracht en
in ouderdoms- ën stofgroepen onderverdeeld.
Het is ’n zeer Verdienstelijk werk.- Dat het
o-raag gewild is daarvoor pleit de noodzakehjK-
\eid van een 3n druk-binnen een tijdsverloop
van 8 jaar. De keuze is heel eclectisch ,ep
de jongere kinderdichters werden niet ^ver-
geten ; we hooren ook stemmen mt óuid-
Afrika. Als stofgroepen ontmoeten we :
Kleuterrijmpjes — Versjes in den-trant-der
kleuterrij mpj es — Kinderleven en kmdertoo-
neeltjes — Stielen en ambachten dier-
fabels en diertooneeltjes — In de natuur
Volksrijmpjes uit den vreemde Huis-, en
Kinderleven --- Vertellingen ■
en Volkslied — Stemmen lilt Zuid-Ahrika
Tot slot.de lijst der auteurs.
We wènschen het boek in veler handen
ook buiten de onderwijswereld.
Timmermans, Félix: Verhalen-Kalender voor
1 932. Antwerpen, « De Sikkel », en Am
sterdam, Em. Querido. r- ,45’
.Wat heeft de uitgevers ertoe gedreven de-
ze 12 getllusfreerde kem-verhalen tot een
kalender te bundelen ? Indien ze iets totaal
nieuws beoogd hebben, dan is het doel be-
reikt. Vóór wij den tekst gelezen hadden,
twijfelden wij eraan of we ieder der kop-
pen wel 30 dagen achtereen m de huiska-
mer aan. den muur zouden kunnen zien.
Want, zijn er koppen bij die plezant, sma-
kelijk aandoen, er zijn er ook bij die u
schrik aanjagen. Het zijn kóppen die u doen
denken aan hespen en _« ouwen bruine»,
aan spinnewebben, aan gezellig knetterend
haardvuur in donkere boerenkeuken, aan
vliegestro.ntjes, snuif en koperen centen,
maar ook waar geniepigheid en moord dik
opliggen. Als het de koppen, de teekenm-
gen alleen waren, dan zou ik ze niet-aan den
muur willen. Maar ! Er is telkens de uitleg
bij, die alles goedmaakt. Eigenlijk is het spij-
' tm’ dat Timmermans zoo kort heeft moeten
zijn in ieder, van die 12 stukjes, die u, alle,
op tijd vair een paar minuten een heelen ro-
man doen beleven. Hij heeft er toch verstand
van, Timmermans,- om iets pittigs op- te dis-
schen, en ge vraagt u na de lezing van elk
dier 12 leventjes af : « Waar haalt hij het
vandaan? » of ge zegt u : «’t Is toch ne
cleveren type, die Timmermans !».-
Tijdstroom, De. Maandschrift, 2e jaar, nr. 1.
Oktober 1 93 1.
Inhoud : Verzen van Buckinx, Reddingius,
van Gavere, Vercammen, ' Van Boeckxel,
Muttoy. Prozabijdragen van Vercammen, W.
Hart, R. Turf, Een studie over Shakespeare s
sonnetten, door Dr J. Decroos. Verder kro-
nieken en aanteekeningen.
Nr 2, November 1931.
Een Ruusbroec-nummer met bijdragen van
René Verbeeck, Urbain Van de Voorde, A.
218 |