Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>have liefde tot den naasten zoover uitbreide, dat zij tot op het slagveld kwam om de gekwetste vijanden baars lands te verplegen. Die eerste uitstorting van vreugde werd bij Helena weldra 'Oor een smartkreet gevolgd, toen zij den bedenkelijken tnestand, het met bloed besmeurde gelaat haars broeders beinerkte. Zij was geene zwakke vrouw, maar bij dit schouwspel kwamen de tranen haar in de oogen en onwillekeurig :'eerde zij het hoofd naar de soldaten, hun een blik van haat leewerpende, die gauw verdween bij de daarop volgende gedachte, dat het noodlot en de discipline hun die misdaad hadden doen bedrijven. , Zij Was hevig aangedaan en zonder een woord te spreken !eidde zij Victor van die plaats weg, hem met zekere drift, ---- door ontroering, door vrees voor nieuwe ongevallen, maar Ye°rllamentlijk door de zucht om hem gauw te helpen, veroorzaakt naar een huis niet ver van daar gelegen, tot ziekenverblijf herschapen, voorttrekkende. Daar waschte zij hem het aangezicht met echte moederlijke 2(4'g en verbond zij zijne wonden. De andere ziekenverpleegsters, de soldaten en officieren die daar heen en wek- liepen, tot het brengen der benoodigheden en gekwetsten, tot het geven van bevelen, enz., en'&, lieten haar begaan en stoorden haar in haren arbeid ll,iet, al zagen zij aan zijne kleéren dat Victor tot de vijanden, der Hollanders behoorde. 't Was dat haar gedrag indruk op al die menschen had gemaakt. Men wist dat zij, alhoewel de dochter eener Belgi-Lsehe familie, toch haren echtgenoot was gevolgd; en had die L'ennis haar door velen van op zijde doen bezien, in hun blik tiaar als renegate verwijtende, toen men zag dat zij, sinds eerste Hollander was gevallen, alles trotseerde om hulp te jengel', zich in gevaar stelde om lijdenden te redden, dat 'are liefde slechts den mensch bedoelde en niet afging op</p>
</text>
|