Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Eindelijk riep de man mij om een weinig te wachten; eenige oogenblikken naderhand werd de voordeur geopend en mijn kerel verscheen in onderbroek en eene slaapmuts OP het hoofd, in de eene hand eene brandende kaars en in de andere een pistool houdende. Ondanks het weinig vermakelijke mijns toestands, kon ik mijn lachlust niet bedwingen, bij het aanschouwen van dien opstandeling in nachtkostuum. De man deed mij op Zijne kamer komen, wekte zijne vrouw en daar werd ik goed verzorgd. Toen ik mijne verwondering uitdrukte over het niet bewaken der barrikaden, zeide hij: --- Gij hebt gelijk, het is wat roekeloos, maar de Hollanders zullen toch niet komen, gij ziet het wel, zij zijn gisteren wel niet gekomen, zij hebben hunne goesting van hetgeen zij gedurende den dag ontvangen, om dan nog hunne nachtrust voor eene nieuwe ranseling te missen. En ook dat zij eens komen, wij zullen dan wel wakker zijn. Met behulp van dien werkman kwam ik over de verschansing. Na hem hartelijk bedankt te hebben verliet ik die Plaats en ben ik naar hier gekomen, de stad overal in de diepste rust bevindende. Maar ik vraag u, vrienden, is het niet misdadig tegenover den opstand, zoo ordeloos in onze verdediging te zijn en de barrikaden alleen en van alle Wacht ontbloot te laten? -- Victor heeft gelijk, sprak een der aanwezigen, willen \‘'i:l seffens de wacht optrekken aan de nabijgelegendste barrikade ?</p>
<p>Ik ga mede, zeide een tweede, en wij zullen de bevolking wakker maken, om mannen te vinden die de wacht willen optrekken. --- Dat is meer dan noodzakelijk, bracht een derde in het dden, want heden hebben wij de Hollanders belet verder vooruit te dringen, hun zelfs op andere plaatsen achteruit g"lagela en als zij wilden, konden zij in éénen nacht al onze</p>
</text>
|