Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>De liberale kandidaat, de heer Surlet de Chokier, behaalde de meerderheid.</p>
<p>Daarna begonnen de ernstige beraadslagingen.</p>
<p>Lezers, in uwe familie is er zeker rèeds al eens gevraagd : maar indien een onverwacht en groot erfdeel ons moest te beurt vallen, wat zouden wij er mede doen? En gij herinnert u voorzeker wel wat zonderlinge voorstellen er dan gedaan werden, piet waar?</p>
<p>Ehwel, met de leden van ons eerste Parlement was het als met de leden der aangehaalde familie. Op eens en bijna onverwachts was hun een rijk met al zijne schatten, voorrechten en posten in de armen gevallen, en -velen hunner wisten in den beginne niet wat er mede aan te vangen en hoe het te regelen. Het was dan ook niet te verwonderen dat de zonderlingste voorstellen gedaan, en van de achteruitkruipendste tot de vooruitstrevendste met betrekking tot den geest van den tijd regeeringsvormen ontworpen Werden.</p>
<p>Echter kwam er klaarheid in den warboel van regeeringssystemas, wetsontwerpen en amendementen.</p>
<p>De, sympathie voor den verjaagden koning was nog niet totaal uitgedoofd, en in de eerste zittingen van het Congres hadden er lange diseussiën plaats, over de vervalverklarin g der familie van Oranje.</p>
<p>Eenige leden wilden den terugkeer tot Holland, anderen wenschten den prins van Oranje als koning uit te roepen, terwijl verscheidenen voor groote rampen vreesden, bij eene radikale scheiding tusschen de beide landen. Nogthans werd bij groote meerderheid dit laatste besloten en de familie van Oranje voor eeuwig van den Belgischen troon vervallen verklaard.</p>
<p>Dit gedaan zijnde, ging men over tot het bespreken van den regeeringsvorm waaronder Belgie leven zou. Hierover waren de gedachten zoo talrijk als verschillend.</p>
</text>
|