Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>altijd juist het verkeerde van hetgeen zij schrijven en gij zult de waarheid in de meeste gevallen zeer nabij zijn. Wien zij oproermaker, belhamel, gespuis enz., noemen, heet ze volksvriend, held, moedige massa, vol liefde voor de vrijheid en offerend en stervend voor hare rechten.</p>
<p>Als zij een hertog, prins, koning of keizer noemen : de Wijze, leest gij : de sluwe; als zij zeggen : de goede, leest :de ennoozele ; de moedige, leest : de laffe; de onversaagde, leest : de wreede ; de roekelooze of zonder vrees, leest : bet monster; de rechter, leest : de beul; de wetgever van Zijn volk, leest : de verdrukker van zijn volk; de rusthandhaver, leest : de uitmoorder der opstandelingen, enz., enz. De korte toespraak tot u, mijne lezers, wil ik met het volgende eindigen. Mijne socialistische denkbeelden waren u wellicht reeds bekend door mijn naam of zijn het u nu reeds door mijn boek. Maar toch verzeker ik u, dat, in de taak die ik ga aanvangen, ik mij niet zal laten medevoeren door den duizendmaal gewettigden haat, die ik de koningen en het koningdom. toedraag. Gij zult het reeds opgemerkt hebben dat ik in gansch mijn Werk, de socialistische denkbeelden van mij heb verwijderd, en niet als partijganger, maar als geschiedschrijver heb geredeneerd en gewerkt. Ik schreef mijne Omwenteling niet om socialisten te vormen, maar om ons volk met de politieke gebeurtenissen van over eene halve eeuw bekend te maken en licht over die duistere zaak te verspreiden. Ik ben alzoo egonnen, ik zal aldus eindigen, daarvan geef ik u de stelligste verzekering. Partijgeest, vooringenomenheid, noch haat, niets van dit alles zal mijn geest benevelen, noch mijne pen leiden, in de taak die ik ondernomen heb. De liefde voor de waarheid en voor het volk, de zucht om onze letterkunde met een werk te verrijken, waarin een volkskind, onafhankelijk van alle tlrukkingen,zijne denkbeelden openbaart, zijn de drijfveren, 20</p>
</text>
|