Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>op de markt uitkwamen, maar voornamentlijk uit de Zuivelstege. Met honderden in een stond stoottenden zich vooruit in de smalle straat, om eens op het plein gekomen, uiteen te vliegen, als de wateren van een lang beteugelden stroom.</p>
<p>Kreten van vertrapte vrouwen en kinderen, vloeken van mannen lieten zich hoeren, maar boven dit alles een woest geschreeuw van : Slaat dood! Slaat dood!</p>
<p>En die kreten over de hoofden heen vliegend, werden door duizenden herhaald, omdat zij kort, verstaanbaar waren en de wraakgierige gevoelens der massa uitdrukten. Slaat dood de schurk, slaat dood! Trekt hem vaneen, trekt hem vaneen! Aan den boom van vrijheid met den dwingeland! Slaat dood den loondief, den uithongeraar! Die en meer andere kreten werden geslaakt, maar op wie waren zij gericht, wie had ze uitgelokt?</p>
<p>Het slachtoffer der volkswoede, dat zich in het midden van den razenden hoop bevond, de heer Voortman.</p>
<p>• Door zijne werklieden dicht bij zijne fabriek gevat, was hij door hun, met de aangroeiende menigte weldra tot duizenden en duizenden geklommen, door de straten der stad nu eens gesleept, dan gestooten, dan gedragen, tot op de Vrij dagmerkt. Hij bevond zich te midden der in de smalle Zuivelstege saamgeperste massa, die geen °ogenblik naliet hem te folteren.</p>
<p>Nu had zij hem eens bij de beenen gevat en hem met het gezicht op den grond over de kassij den gesleurd, dan bij de haren voortgetrokken, eene andere maal met schoppen vooruitgestooten, terwijl vuisten, holleblokken en nagels, op rug, aangezicht en hoofd hunne vernielende werking verrichtten. De heer Voortman was niet meer kennelijk. Het bloed liep hem van het aangezicht, waaraan tij verscheidene wonden bekomen had, terwijl de slagen op de beenen ontvangen hem belettedeu voort te pan.</p>
</text>
|