Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Zij wachtten bevelen af van Antwerpen, waar de prins van Oranje zich bevond. Middelerwijl werd de driekleurvlag, onze huidige nationale vlag, op het stadhuis, op het belfort en op de hoofdwacht geheschen.</p>
<p>De omwenteling was in onze stad dus ook herkend en wanneer de werklieden er mede instemden of daarin voldoening hunner grieven vonden, zouden alle onlusten van hunne zijde geëindigd zijn. Maar neen, juist des anderen dags, den 4 October, had de eerste groote botsing tusschen de ongewapende loonslaven en de goed ingerichte burgers plaats. Dit gevecht kostte aan het volk veertien gekwetsten, een doode en vele gevangenen. Van dien dag af was het in onze stad een gestadige strijd tusschen het volk en de burgers. Na den opstand te Brussel kreeg het volk van geen enkel stadsbestuur wapenen, om de Hollanders te bestrijden daar waar zij nog iets in handen hadden. Dit was een reactionnair feit, dat in eens toonde wat de burgers met de omwenteling en met het volk van zin waren. Maar het volk zag van dit alles niets. Daarom zeggen wij thans : werklieden, zoo er in uw land of uwe stad een oproer uitbreekt dat u het bewind in handen geeft, laat uw eerste werk dan zijn : ontwapening der burgers en wapening van u en uwe zonen. Na den 4 October begon het er in onze stad somber en dreigend uit te zien; de gemoederen waren verhit, de toestanden gespannen en er verwondert ons maar iets, dit is dat er niet meer slachtoffers gevallen zijn, niet meer bloed vergoten werd. . Door het voorloopig gouvernement, te Brussel zetelend, was naar onze stad een korps vrijwilligers, het Parijsisch Belgisch legioen, gezonden, dat de burggraaf Depontécoulant als bevelhebber had.</p>
<p>Verre van de gemoederen te stillen, deed de aankomst van dit korps de ontroering aangroeien, omdat de groote burgers</p>
</text>
|