Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Wees gezegend, wees gelukkig, mijn aangebeden kind!: Vergeet, ("., neen vergeet nooit uwe moeder, die veel beeftt geleden mi toch zich met treurnis van deze wereld verwijdert, omdat zij er u alleen en arm achterlaat. Ik heb dit boek, met mijne tranen besproeid, ik heb het wel duizendmaal gekust, kus het ook, kus het altijd, opdat, ondanks de dood die ons weldra scheiden zal, onze lippen en onze harten zich toch nog komen vereenigen. Vaarwel i vaarwel, aangebedene dochter, vaarwel, mocht de wereld voor u niet zoo rampvol zijn als zij voor uwe moeder was. Wees steeds dankbaar voor mijn goeden, brave Willem, die veel voor uwe moeder heeft gedaan en aan wie u toevertrouw. Hij zwoer mij voor u te zullen leven, u te zullen beminnen als zijn kind en die plechtige eed maakt mij het, sterven lichter. Margaretha, Margaretha, 't is met u aan mijne borst dat ik sterf! Wees gezegend, wees gelukkig aangebeden kind,, MINA VAN THAL. 71 Toen Margaretha die hartverscheurende regelen, die ziho nenzang harer moeder voor de derde maal las, brak zij eens in een luid snikken los. . Haar door de vrees reeds ontroerd gemoed, werd nog Meer geschokt door die weinige, doch voor haar zoo wreede; woorden, vol geheimzinnige zinspelingen op een rampl4',: verleden.. Ja, reeds dikwijls had zij dit gelezen, reeds dikwijls 01' vader Willem gevraagd, wat dit alles betekende waard hij steeds ontwijkend had geantwoord maar nooit hada° zij haar zoo zeer getroffen en het ongeluk waarmede zij ziel' bedreigd waande, gaf haar de kracht en den geest om de volle diepte te. meten der smart en der wanhoop die in de afscheidswoorden harer moeder besloten lagen.</p>
</text>
|