Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>van een lichaam op den grond. lets vreeselijks vermoedende, vloog hij naar de kamer; op eens stormde de jonge Engelschman, met woesten blik en de kleéren vol bloed, er uit. De klerk wierp zich op hem om zijne vlucht te beletten. Een hevig gevecht ontstond tusschen beide mannen. Om elkander geslingerd, sleepten zij zich een verren eind voorts, tot aan eene breede opening langs waar de goederen der benedenmagazijnen naar de zoldering werden gehaald. Daar werd het gevecht met nog meer nijdigheid voortgezet, tot dat eindelijk de klerk door zijn tegenstander in de diepte werd geslingerd. De doffe slag ook door dit lichaam veroorzaakt, kwam aan den boosdoener zijne tweede misdaad melden. Verschrikkelijk, verschrikkelijk! mompelde Grietje bevend en gansch onder den indruk van dit somber verhaal.</p>
<p>Ja, verschrikkelijk kind, en dat is nog niet alles.</p>
<p>Ach, moeder! zuchtte de maagd, als had zij een voorgevoel van hetgeen volgen zou.</p>
<p>Gij moogt zuchten en uwe moeder beklagen, Margaretha, de goede engel wist niet toen zij het huis verliet wat ramp er haar te wachten stond! Doch vervolgen wij ons verhaal :</p>
<p>Die misdaden waren gepleegd na het eindigen der werkuren, zoodat kantoorbedienden en arbeiders reeds sedert eenigen tijd het huis verlaten hadden; door een onbegrijpelijk toeval had geen enkel der geburen iets van het geschreeuw, noch van het pistoolschot vernomen.</p>
<p>Het was de ongelukkige mejuffer Mina met hare gouvernante, die het eerst de afschuwelijke misdaad ontdekte, welke haar heur vader ontnam en hare toekomst vernietigde. En alsof haar ongeluk nog niet uitgestrekt genoeg was, viel zij bij het zicht van het verminkt lijk haars vaders, zielloos neder.</p>
<p>Grietje: rilde over gansch haar lichaam en stortte in stilte</p>
</text>
|