Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Dit voorstel werd besproken, gedraaid, gekeerd, als gewogen en eindelijk besloot men het uit te voeren. Brussel werd als toekomstige woonplaats voorgesteld. Moeder weigerde : die stad zou haar te veel André en zijn vroegtijdig afsterven voor den geest gebracht hebben. Andere steden werden insgelijks aangeduid, maar eindelijk viel de keus op Parijs, omdat dit, meer en meer de wereldstad wordende, de meeste kansen tot een heerlijk bestaan voor gansch de familie opleverde en geen enkel lid der familie nog veel trek gevoelde in het dierbaar(?) vaderland te blijven. Eens het besluit beslissend genomen ,waren de toebereidselen gauw gereed gemaakt. De groote stuks meubelen werden verkocht, om de vervoerkosten te vermijden en zooveel geld mogelijk bijeen te hebben. Weldra met toestemming van Rudolf, keerde Helena haren spaarpot om, en dit alles gaf de familie de gelegenheid spoedig en met betrekkelijk gemak, de, voor dien tijd, zoo lange en moeilijke reis te ondernemen. Eene maand na Paul's ontslag verliet de familie Van Acken Gent en bevond zich een zestal dagen later te Parijs. Helena had hare moeder vergezeld, om daar ook eene fatsoenlijke betrekking voor haren echtgenoot te zoeken, die niets liever wenschte dan Paul's voorbeeld te kunnen volgen en bij zijne vrouw en hare familie te zijn. De onvermijdelijke moeielijkheden aan eene dergelijke landverhuizing verbonden, werden moedig gedragen en nog al licht overwonnen. Broederlijk geholpen door een ouden vriend van wijlen den heer Van Acken, hadden Paul en Victor nog al gauw eene betrekking gevonden, die hun in staat stelde gansch de familie van het noodige te voorzien. Ondanks dit hielden mevrouw Van Acken, Helena en Grietje er aan ook te werken, op hunne kamer als het zijn kon. Daarin werd ook voorzien, zoodat weldra de inkomsten de uitgaven nog al ruimschoots overtroffen en er iets kon weggelegd worden.</p>
<p>De toestand werd tamelijk bloeiend, zoodat Helena Rudolf</p>
</text>
|