Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>werk, als hij zich gezond en genezen waant, zoo ook komt de twijfel u te midden der genoegens storen en folteren, U uwen werkelijken gemoedstoestand voor de oogen brengen en u de rampzaligste der menschen maken. Dan geen vermaak, pene vriendschap, geen geluk meer. 'Alles wat schoon is verdwijnt en uw geest wordt als door een somber floers bedekt, om u van de wereld slechts de zwarte zijde te doen zien. Twijfelen aan hem of aan haar, aan wien uien zijn leven, zijn lichaam heeft geschonken; twijfelen aan hetgene waarin men maanden, jaren lang zijn vertrouwen gesteld, waarop men zijne toekomst en geluk gebouwd had, dat is de grootste foltering die men uitdenken kan.</p>
<p>Twijfelen aan de toekomst, dat is voor den armen de eerste stap tot de verslaving, tot de misdaad of de zelfmoord. Twijfelen aan de eerlijkheid, aan de deugd van zijn kind, dat is het vaderschap, het moeder zijn vervloeken, zijne zorgen en liefde haten, zijn leven, streven en zwoegen als eene ramp, als eene misdaad aanschouwen.</p>
<p>Twijfelen aan den minnaar, aan de minnares, dat is al de folteringen der hel te gelijk; dan worden de oogen, voorheen zoo bewonderd, zoo gevolgd, als dolken die u het hart doorboorden; de kussen als steken in het lijf, de omarmingen als de kronkelingen eener slang, die u zoekt te smachten. Twijfelen aan haar of hem, dat is zich zelven zeer laag stellen, haar of hem beleedigen, honen en in uw geest te samen tot het peil der verachting zinken ; twijfelen in de liefde, dat is de weg der zaligheid bezaaien met distelen en doornen, die u ten bloedigsten kwetsen en verre van verzachting te schenken, u nog meer folteren; twijfelen, dat is van uw leven eene hel maken, dat is onophoudend draaien in een doodenden kring van martelingen, wroeten in uwe eigene ingewanden, zoeken naar zekerheid over vermoedens, die men altijd hebben kan en welke, na het opkomen van het wantrouwen, zoo dikwijls rede van bestaan hebben als men</p>
</text>
|