Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>hun hart ruwer is dan het mijne en zij minder door het lijden van anderen worden getroffen dan ik.</p>
<p>Geeft dit geen gelijk aan den twijfel als hij zegt : dat gij, i 5 mijn God, rneen kind zijt der menschen en de menschen niet een kind zijn van u?</p>
<p>Ja zeker, de twijfel heeft gelijk, vervolgde Paul met het hoofd knikkende. Gedurende al de opstanden in Gent voorgevallen, hebben de priesters, verre van het lijden, de rampen en twisten zoeken te verminderen, die aangestookt en op de armen gescholden; en zijn er aan het hoofd onzer geestelijkheid niet juist heeren die van gevoelen zijn dat het volk, al is het ook christen als zij, arm en vernederd moet blijven opdat God verheerlijkt zij? Komen hunne handelingen van hun karakter of van u, ei mijn God? Het laatste denken ware heiligschennis plegen! En het eerste komt bevestigen wat de twijfel zegt : dat de priesters u wreed, bloeddorstig maken, u liefde voor volksverdrukking toekennen, omdat hun karakter en voorrechten hun tot die denkbeelden en daden drijven.</p>
<p>En wat gevolgtrekking kan daar niet uitgetrokken warden? Of te wel gij zijt goed en laat de priesters begaan, uw naam onteeren of kunt het niet beletten. Of te wel, í3 neen dat niet, maar ja dat toch, gij zijt slechts in de verbeelding en de priesters kennen hunne eigenschappen en karakters aan u toe, om in uw naam de volkeren te verdrukken en hunne eigene voorrechten staande te houden.</p>
<p>0 God, redt mij uit dien noodlottigen kring waaruit ik mij te vergeefs zoek te rukken en waarin de twijfel mij gekluisterd houdt.</p>
<p>En wek. zweeg Paul voor eenige oogenblikken; hij leed veel, want zijne trekken verrieden het en het zweet stond hem op het voorhoofd.</p>
<p>In het midden van zijn denken het hoofd opheffende, viel zijn oog op een Christusbeeld, dat aan den muur hing.</p>
</text>
|