Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>in zijn hart geklommen en zoo hoog dat, na er eerst voor geschrikt te hebben, hij er zich langzamerhand aan toe gaf en meer genoegen vond in het <, denken,,, in het ontvangen van indrukken, in het onderzoeken en weten, dan in zijn vroeger geloof. Ja, sinds eenigen tijd waren zijne gedachten elders, want hij stond in zijn leven als het ware op een keerpunt; hij moest een besluit, een ernstig besluit nemen, dat grooten invloed op zijne toekomst, op gansch zijne familie hebben kon. De hoogere geestelijkheid, die Paul niet te zeer gezind was, had de omkeering bespeurd welke in zijne denkbeelden omging en er voor gevreesd. Eene afscheuring van de Kerk door een jeugdigen priester, op wiens gedrag niets te zeggen viel en die veel invloed op zijne parochianen had, was een "schandaal n dat zij wilde vermijden en waarvan zij de gevolgen duchtte.</p>
<p>Hare houding tegenover Paul was dan ook dadelijk veranderd, en zij boodt hem zelfs het pastoorschap eener groote parochie aan.</p>
<p>Het was over dit aanbod dat Paul zoo ernstig, zoo lang nadacht. Wat te doen? De twijfel was in zijn hart gestegen, en had het gansch overwonnen; het priesterkleed hing Paul als een juk op de schouders en hij kreeg bijna schrik voor dit zinnebeeld des doods. Hij voelde maar al te wel dat hij geen priester zijn kon zoo als de Kerk dit wilde, en het hem onmogelijk zou gemaakt worden het te wezen, zooals hij volgens hem zijn moest.</p>
<p>Zijne denkbeelden, zijn hart dreven hem ver, zeer ver van de Kerk, maar mocht hij aldus eene plaats, eene schitterende toekomst aan zijne denkbeelden offeren, wanneer zijne moeder, wellicht zijne broeders ook, zijn steun konden behoeven?</p>
<p>Mocht hij een last te meer aan de familie brengen, op het oogenblik dat zij leed, na alles te hebben gedaan om de kinderen goed op te voeden?</p>
<p>Paul bemerkte niets van hetgeen in Grietjes hart omging, zijne gedachten waren elders; de twijfel was meer en meer</p>
</text>
|