Full text |
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<p>Bij die tweede beschuldiging rees mevrouw Van Acken op en sprak : Maar, Victor, mijn kind, zwijg, die beschuldiging... Is waarheid, moeder, die man daar, door zijne trawanten omringd, is koning Leopold. —Koning Leopold! riepen mevrouw Van Acken en Grietje met verwondering uit.</p>
<p>kooing Leopold, de oorzaak van alle de rampen die ons overvallen, de verrader van zijn volk.</p>
<p>Schrik maakte zich bij die woorden van mevrouw Van Acken, van Grietje en van de oude boerin meester. Victor's moeder ging tot hem, om hem te doen zwijgen, meenende dat hij zou aangehouden worden, maar zij werd hierin verhinderd door André, die, al zijne krachten inspannende, van zijn stoel was opgestaan en ook het venster naderde.</p>
<p>De koning en de officieren, die de woorden van Victor gehoord, maar niet verstaan hadden, omdat zij geen vlaamsch kenden, keken verwonderd op en wisten zich geene rekenschap van de dreigende houding des jongeling te geven, die door Zijne kleeding verried een soldaat van het Belgisch leger te zijn. Eenige sekonden staarden zij hem aan, toen André verscheen, het gelaat bleek en hier en daar door bloed bevlekt, het hoofd omwonden en leunende op Paul's arm.</p>
<p>Die verschijning, nog indrukwekkender geworden door liet plechtig gebaar van André, die de arm naar den koning en zijne omgeving uitstrekte, sloeg hun eenige oogenblikken met verstomming.</p>
<p>Mevrouw Van Acken, Grietje en de oude boerin, beefden van ontroering zonder iets van dit alles te begrijpen, terwijl Paul en Victor den lijder ondersteunden en Leopold en de vreemde officieren stout in het aangezicht zagen.</p>
<p>Dat alles geschiedde in zeer weinig tijds. Alsdan sprak André, met eene stem, waaraan hij kracht zocht te geven, de volgende woorden in de Fransche taal uit,</p>
</text>
|